°C
11 December 2018

Όταν συνάντησα τον Βλάσση Σιώμο…

Από τον Ζαχαρία Λουδάρο …
Όταν συνάντησα τον Βλάσση Σιώμο…

Ο Βλάσσης Σιώμος είναι ο Πρόεδρος του ΣΠΑΠ, του Συνδέσμου Προστασίας κι Ανάπλασης του Πεντελικού.  Αν και συνομήλικοι πάνω – κάτω, δεν είχε τύχει μέχρι σήμερα να γνωριστούμε.  Ξέρω όμως πως κρατάμε και οι δυο μας φυλαγμένες μνήμες από μια «άλλη» Πεντέλη, πριν από την επέλαση των νεοαστών της Μεταπολίτευσης.

Όταν έγραψα για το «φαραωνικό έκτρωμα» μπροστά από το εκκλησάκι των Αγίων Ασωμάτων πάνω στο βουνό, το οποίο έγινε με πρωτοβουλία του ΣΠΑΠ, ο Βλάσσης Σιώμος, προς τιμή του, με κάλεσε μέσα σε 24 ώρες στο τηλέφωνο για μου δώσει κάποιες απαντήσεις.

26754889_1806637846054740_1421982225_n

Όχι δεν με έπεισε. Εκτίμησα ωστόσο την αμεσότητά του. Όπως και την ειλικρίνεια της παραδοχής πως η κατασκευή μοιάζει περισσότερο με «τάφο», παρά με μια στοιχειώδη υποδομή φιλοξενίας για περιπατητές και εν γένει φίλους του Πεντελικού.

Επικαλέστηκε δύο λόγους που τον οδήγησαν στη συγκεκριμένη επιλογή. Η ανάγκη να γίνει μια παρέμβαση που θα καθιστά πιο φιλικό στους περιπατητές τον χώρο ως μέσο αποτροπής των συνεχών καταστροφών και βανδαλισμών που σημειώνονται από κάποιους …. αγνώστους. Γι αυτό λέει δεν μπήκαν ξύλινα παγκάκια και τραπέζια γιατί θα καίγονταν την επομένη, όπως έχει συμβεί πολλές φορές μέχρι σήμερα.  Τον άκουγα και σκεφτόμουν πως όποια γωνιά της κι αν κοιτάξεις, τελικά αυτή η χώρα είναι ξέφραγο αμπέλι. Όποιος θέλει μπορεί να καίει και να καταστρέφει ανενόχλητος και ποτέ να μην αποκαλύπτεται η ταυτότητά του για να μάθουμε και τα πραγματικά κίνητρα του βανδαλισμού του.

Από την άλλη, δεν έγινε μια πέτρινη κατασκευή όπως θα ταίριαζε περισσότερο στο ορεινό τοπίο, για οικονομικούς λόγους. Λεφτά, δεν υπάρχουν! Το έργο σύμφωνα με τον Βλάσση Σιώμο κόστισε μόλις 1400 ευρώ. Το μάρμαρο που χρησιμοποιήθηκε μαζεύτηκε από εθελοντές στο λατομείο. Αναγνωρίζει πως δεν είναι όμορφο αλλά και τι είναι όμορφο μέσα στην κρίση;

Κι ο Δασάρχης; Είναι εγκλωβισμένος ανάμεσα στην τήρηση του γράμματος απαρχαιωμένων νόμων και στο πνεύμα των αναγκών της εποχής. Γι αυτό και έδωσε ας πούμε κάτι σαν … προφορική έγκριση. Όπως το ίδιο έκανε και η Εφορία Αρχαιοτήτων. Ακούγεται παράξενο αυτό. Το αναγνωρίζει κι ο Πρόεδρος του ΣΠΑΠ, τονίζοντας πως έχουμε φτάσει στο σημείο που για να γίνει πλέον κάτι πρέπει να κινούμαστε στα όρια της νομιμότητας. Αλλιώς θα βουλιάξουμε μέσα στην αδράνεια της νομολογίας.

Η χώρα δε λειτουργεί. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Άλλωστε μήπως ο Δασάρχης μπορεί να κουνήσει κανένα αυτοκίνητο; Δεν έχει λεφτά για καύσιμα. Ο Στεργίου ό,τι βενζίνη βάλει. Για κλάματα δηλαδή…

Σώζεται τίποτα; Ειλικρινά δεν ξέρω. Ξέρω πως αξίζει να προσπαθήσουμε. Γι αυτό και είπα στον Βλάσση Σιώμο σε έξι μήνες να πάμε μαζί στους Αγ. Ασώματους. Κι αν ο «τάφος» εξακολουθεί να δείχνει «τάφος» και δεν έχει γίνει αυτό που προσδοκούν όπως μου είπε οι αρχαιολόγοι, δηλαδή το μάρμαρο να απωλέσει τη λευκότητά του και ν’ αρχίσει να μοιάζει με «κάτι σαν πέτρα», τότε να το ξαναδούμε το έργο. Κι αν δεν βελτιώνεται, να ξηλωθεί.

Φαίνεται γενναία η αποδοχή αυτή της πρότασης εκ μέρους του Προέδρου του ΣΠΑΠ. Σε έξι μήνες θα σας πω κι αν ήταν ειλικρινής. Το εύχομαι. Αν μη τι άλλο,  για κείνες τις παιδικές μνήμες της «άλλης» Πεντέλης που μοιραζόμαστε.