°C
21 September 2017

Η ποίηση του ρεμπέτικου

To βράδυ της Πέμπτης 12 Μαρτίου, είχαμε την ευκαιρία να αποτελέσουμε κομμάτι μιας ιδιαίτερα ξεχωριστής βραδιάς, με γνώμονα το ρεμπέτικο τραγούδι.
Η ποίηση του ρεμπέτικου

Το ιστορικό ρεμπετάδικο “Κάβουρας” φιλοξένησε στο χώρο του την έμπνευση της εκδοτικής εταιρείας Anima, σε μια προσπάθεια να θυμόμαστε πάντα τις ρίζες μας, να θυμόμαστε πάντα την ουσία και το στίχο των τραγουδιών, και μας χάρισαν μια νύχτα συντροφιά με το ρεμπέτικο τραγούδι. Μαζεύτηκαν άνθρωποι που αγάπησαν τη μουσική, άνθρωποι που αγάπησαν την ποίηση και μίλησαν τραγουδώντας παρέα. Η αίθουσα πλημμύρισε νοσταλγία και νότες, οι παρευρισκόμενοι άφησαν για λίγο στην άκρη τις δυσκολίες της καθημερινότητας και έγιναν όλοι μια παρέα, σε μια βραδιά που προσέφερε την απόδραση που όλοι αναζητούν μέσω της μουσικής. Μια βραδιά όπου όλοι γίνονταν μια οικογένεια υπό τους ρυθμούς του μπουζουκιού και του ακορντεόν, μια βραδιά στην οποία ο καθένας φαντάστηκε τον εαυτό του σε ένα κουτούκι της παλιάς Ελλάδας, σε κάποιο τραπέζι στο βάθος να αφήνεται στα χέρια του ρεμπέτικου στίχου και να ξεχνά ενώ ταυτόχρονα νοσταλγεί όλη του τη ζωή.

Την παράσταση έκλεψε η Ντένια Κουρούση, η οποία μάγεψε όλους με τη φωνή της οδηγώντας μας στην πορεία του ρεμπέτικου τραγουδιού, καθώς δεν παρέλειψε να τονίσει την ιδιαίτερη σημασία που είχε η γυναίκα στο πάλκο. Πιο συγκεκριμένα, δήλωσε: “Μόνο διακοσμητική δεν είναι η παρουσία της γυναίκας, ομορφαίνει και συμβολίζει, έχει ρόλο ουσίας. Και να θυμόμαστε πάντα, η ζωή μας δεν είναι μόνο ύλη, η μουσική προηγείται ημών”.

Ο Κώστας Λαδόπουλος, μελετητής της λαϊκής μουσικής, τόνισε πως το ρεμπέτικο ύμνησε και προειδοποίησε τη γυναίκα και ανέφερε χωρίς καμία αμφιβολία πως ο Μάρκος Βαμβακάρης ήταν ο μόνος ρεμπέτης που μίλησε ανοιχτά και ξεκάθαρα αποτελώντας μια επανάσταση στα κατεστημένα.

rebetiko3

Οι Μωησής Ασσέρ, ιδιοκτήτης της δισκογραφικής Καθρέφτης Ήχων Αληθινών, και Βασίλης Νταλλής, καθηγητής μουσικής, έδωσαν τη δική τους νότα στη νύχτα, τονίζοντας την επανάσταση του ρεμπέτικου περνώντας στο συναίσθημά μας και συνέδεσαν το είδος αυτό της μουσικής με το ήθος και τον έρωτα.

Η ιδιοκτήτρια της Anima, Άννα Ραζή, φανερά συγκινημένη από την απήχηση αυτής της ιδέας στις καρδιές του κόσμου, μας δήλωσε χαρακτηριστικά: “”Αν και δεν μεγάλωσα σε ένα σπίτι με ακούσματα ρεμπέτικα και λαϊκά, τρέφω μεγάλο σεβασμό για αυτό το είδος μουσικής. Το θεωρώ ξεκάθαρα τέχνη και για αυτό θέλησα πολύ να συνδεθεί με τη λογοτεχνία. Με ενδιαφέρει και το ενδεχόμενο έκδοσης δοκιμίων σχετικών με την ελληνική, λαϊκή κουλτούρα. Χάρη σε αυτή την εκδήλωση, γνώρισα ανθρώπους πολύ σχετικούς και ειδικούς με το θέμα-φαίνεται πως θα επαναλάβουμε ως εκδοτικός ανάλογες πρωτοβουλίες στο μέλλον, γιατί αισθάνομαι ότι έχουν απήχηση και όχι χωρίς λόγο”.

Αυτή η τόσο ιδιαίτερη παρουσίαση δε θα μπορούσε να υλοποιηθεί χωρίς το συντονισμό της Γεωργίας Δρακάκη, η οποία φρόντισε ο κάθε ένας ακροατής να νιώσει σα να μεταφέρεται στη γνήσια εποχή του ρεμπέτικου, ώστε αφήνοντας το παλτό του στην άκρη, να αφήσει έστω και για μια νύχτα το 2015 πίσω του και να χαθεί στη μουσική του ’50.

Ας κλείσουμε με Μπέλλου και Τσιτσάνη…
«Όταν πίνεις στην ταβέρνα κάθεσαι και δεν μιλάς.
Κάπου αναστενάζεις απ’ τα φύλλα της καρδιάς.
Θα ‘θελα να σε ρωτήσω και να πληροφορηθώ,
ποιο μεράκι σ’ έχει κάνει τόσο μελαγχολικό;
Μήπως έχεις αγαπήσει και προδόθηκες κι εσύ;
Έλα, κάθισε κοντά μας, να γλεντήσουμε μαζί…»

Αλκυόνη Χριστοδουλάκη